Akaid İlmi (Hrst.)

 
 Zitierfähiger Link: Akaid İlmi (Hrst.)  

(Alm. Dogmatik)

Akaid ilmi, hıristiyan din öğretisini – iç bağlantıları ve öğretinin rasyonelliğini göz önünde bulundurarak – tefekkür eden teolojik disiplindir. Bu ilim aynı zamanda kilise tarafından ilan edilen veya ilan edilmese de kilise tarihinde inanılan öğretileri yani dogmaları açıklar. Fakat akaid ilmi böyle zannedilse de bununla sınırlı değildir. Geç Orta Çağ’ın hümanizm hareketinin beraberinde getirdiği kaynaklara – yani Kutsal Kitap’ın Yunanca ve İbranice orijinal metinlerine ve kilise kurucularına – dönüş prensibiyle 16. yüzyılda teolojinin kapsamı çok genişlemiş ve bilim dallarında bir ayrışım yaşanmıştır. Oluşan temel disiplinler şunlardır: tarihsel teoloji (Kutsal Kitap, kilise tarihi, teoloji tarihi), sistematik teoloji (akaid, fundamental teoloji, teolojik ahlak/ahlak teolojisi), pratik teoloji (rahiplik bilgisi, vaizlik bilgisi, manevi hizmet, din eğitimi, ayin bilgisi) ve kilise hukuku. Akaid ilminin özel görevi – fundamental teoloji ile beraber – tarihsel yorumlar ve şekillerle aktarılmış olan Kutsal Kitap’ın ve kilisenin eski öğretilerini zamanımızın hayat tecrübesi ve anlayabilme koşullarıyla birleştirmektir. Bu ilim, eski gerçekleri yeni kelimelerle anlaşılır kılmalı ki imana davet olarak algılanabilsin. Akaid ilmi, zamanımızda şu alanları kapsar: Akaid ilminin görevi, metodu ve kaynaklarına giriş, tek ve üçlü birlik olan Tanrı, Tanrı’nın inayetiyle adil olan günahkar insan, yaratılış, kilise, kutsal eylemler (sakramentler) ve ahiret (ölüm, muhakeme, ebedi hayat, cennet ve cehennem) öğretileri.

OTTO HERMANN PESCH

İlişkili girdiler