Kılık-Kıyafet Kuralları (Hrst.)

 

(Alm. Kleiderordnung)

Hıristiyan geleneği, her ne kadar Hıristiyanlık hakimiyeti altındaki topraklarda zaman zaman başka dinden olanlar için (özellikle Yahudiler için) özel giyim kuralları öngörmüş ise de, Hıristiyanlığa özgü bir giyim düzeni getirmez. Bütün öbür giyim düzenleri, dünyevi ve politik nitelikte olmuş veya din mensuplarının hiyerarşik konumunu belirlemeye yönelik veya tören giysilerine ilişik kurallardan oluşmuştur. Belirli bir özel durumu, kadınların dua ederken ve – Pavlus’un Korintliler’e 1. Mektubu’nda (11:5-6, başka bir deyişle 2-16 satırları bağlamında) formüle ettiği üzere – peygamberlik ederken bir başörtü taşımalarına dair buyruk oluşturur. Pavlus bununla yahudi örtünme töresini  kendi  yahudi  kökenden  gelmeyen  hıristiyan  cemaatine  de sokar, ama bunu dinsel alanla sınırlar. Bu töre bugün dahi bazı ülkelerde (ör. İspanya’da) varlığını sürdürmektedir: Kadınlar ibadet sırasında ya bir şapka takarlar ya da başlarının üzerine bir parça bez (ör. mendil) koyarlar. Ayrıca 4. yüzyıl’dan itibaren başörtünün Roma Kilisesi’nde de düğünlerde (gelin örtüsü) kullanıldığı kanıtlanabilmektedir. Pagan-Roma düğün geleneğindeki gelinin örtünmesi uygulaması aynen devralınmıştır. Buna kadın manastırlarında keşişenin örtüler içinde İsa’nın gelini olarak dolaşması geleneği de eklenebilir. Örtünmenin örneğin dul kadın örtünmesi gibi diğer biçimlerinden moda el kitaplarında söz edilmekle birlikte bunların dinsel amaçlı oldukları söylenemez. Bundan dolayıdır ki örtünme modanın zaman içindeki değişimiyle birlikte ortadan kalkmıştır; bu pek çok ülkede ibadet sırasında kadınlar için de geçerlidir.

PETER ANTES

İlişkili girdiler

This post is also available in English.