Teslis (Hrst.)

 
 Zitierfähiger Link: Teslis (Hrst.)  

(Alm. Trinität)

Tanrı’nın İsa Mesih’de insan olarak tecessüm etmesinin (enkarnasyon) yanında teslis, hıristiyan Tanrı düşüncesinin merkezini oluşturur. Bununla birlikte bu iman hakikatinin ifade ediliş biçimi (Tanrı, Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’dan oluşan bir varlıktır) teolojinin gelişim tarihi ile ilgili gelişmelerin sonunda vuku bulmuştur. Buna Yunan felsefesi kategorilerinin tesiri vardır. İsa Mesih kendisini teslis içindeki ikinci tanrısal kişilik olarak görmemiş olsa bile, Yeni Ahit metinlerinde kendisine tanrısal nitelik ve güç atfedilir. Tanrı’nın kendisini İsa Mesih’de tam olarak ifade ve izhar ettiği inancı, sonuçta İsa Mesih’in tanrısallığının kabulünü gerektirmiştir (325’de I. İznik Konsil’inde tanımlanmıştır). Kutsal Ruh’un da tanrısallığının tanımlanması ile (381’de I. Kostantiniyye Konsil’i) teslis öğretisinin kavramsal ifadesi son ve kesin şeklini almıştır: üç uknumdan oluşan tek bir varlık. Uknum kavramı ile belirli bir özellik kastedilir. Bu özellik tamamen kendine özgü bir ilişki içerisindedir: Baba, Oğul ve Ruh üç Tanrı değil, bilakis tek bir birlik oluştururlar ve sadece birbirleriyle olan ilişkileri bakımından ayırt edilebilirler. Bu ilişki mutlak sevginin gerçekleşmesiyle tesis edilir. Oğul yaratma ile Baba’dan zuhur etmiştir ve Kutsal Ruh da bu birliğin sevgi soluğu ve sevgi bağıdır. Teslis teolojisinin her türlü kavramsal-spekülatif izahı özünde şunu anlatmak ister: Tanrı cansız ve boş olan soyut bir varlık değildir; bilakis O, mutlak ve kişisel sevginin en güçlü anlamda gerçekleşmesidir.

MARTIN THURNER

İlişkili girdiler

This post is also available in English.