Vahiy (Hrst.)

 
 Zitierfähiger Link: Vahiy (Hrst.)  

(Alm. Offenbarung)

Vahiy, hıristiyan imanının temel kategorilerinden biridir ve ancak Hıristiyanlığın Tanrı’nın sevgi olduğu yönündeki temel tecrübesi (Yuhanna’nın 1. Mektubu 4:8) ile yeterince anlaşılabilir. En derin anlamda ise vahiy, Tanrı’nın cevherinin sevgi olduğu yönündeki kendini bildirimidir. Sevgi koşulsuz gerçekleştiği için vahyin içeriği de kavramsal açıdan tam olarak algılanamaz ve bir sır olarak kalır. Tanrı’nın kendini bildirmesi olarak vahiy, çeşitli seviyelerde gerçekleşir: daha içsel ilahi tesliste, Tanrı kelamının doğuş anında Tanrı’nın kendini vahyederek bildirmesiyle başlar. Bu kendini bildirme, Baba-Oğul arasındaki karşılıklı sevgidir. Dünyanın yaratılışı Tanrı’nın kendini izhar edişinin zaman-mekan dahilinde yaratılmışlar düzlemindeki ilk şeklidir. Dünya, dînî inançlardan bağımsız olarak bütün insanlara açıktır ve onlar tarafından olduğu haliyle idrak edilebilir (Bilgelik Kitabı 13:19; Pavlus’tan Romalılar’a Mektup 1:18-20). Tanrı kendini insanlara Kutsal Kitap’taki peygamberler aracılığı ile sadece insanların günaha eğilimleri ve doğal zaafları nedeniyle izhar etmemiştir. O bunu aynı zamanda kendini bildirmesinin diyalogsallığını pekiştirmek için de yapmıştır. Metinlerin vahyinin öncelikli amacı bilgilendirme ve öğretme değil, Tanrı ve insan arasındaki iletişimin canlı ifadesine hizmet etmektedirler. Bu düşünce burada kabul edilmiş insan tasavvurunu da etkiler: Metinlerin vahyini alan insan Tanrı’nın diyalog ortağıdır ve bu süreçteki temel özelliği daima Tanrısal kelama açık olmaktır. Vahyin asıl içeriği bazı cümleler değil, bizzat insana yönelen Tanrı’nın kendisidir. Hıristiyanlığa göre bu vahiy anlayışı, Tanrı’nın kendini İsa Mesih’te insan olarak bildirmesiyle müşahhaslık açısından kalıcı mükemmelliğe ulaştığı inancında doruk noktasına ulaşmıştır. Vahyin İsa Mesih ile taçlanarak sonuçlandığı inancı, Tanrı’nın kendini insana resim, sembol, söz ve yazı ile değil de ancak yüz yüze hitap ettiğinde tamamıyla verdiği anlamına gelir. Hıristiyanlık’taki vahye Tanrı’nın insan suretine bürünerek kesinlik ve mutlaklık kazandığı açısından bakıldığında, Hıristiyanlık sadece geçici ve sınırlı anlamda kitabi din olarak tanımlanabilir. Tanrı’nın kendini şahsen bildirmesi vahyin içeriğini oluşturduğu için, metnin cümleleri ve şehadet vahyin kendisi değil, vahiy bildiriminin ikincil usurlarıdır. Hıristiyan inancında İsa Mesih, dirilmiş olan olarak insanların yüreklerinde yaşadığı için (Pavlus’tan Efesliler’e Mektup 3:17), Tanrı’nın kendini bildirmesi olan vahiy süreci her insanın içinden okuduğu dualarla dialogsal anlamda canlı tutulan bir hakikattir.

MARTIN THURNER

İlişkili girdiler

This post is also available in German.