Vahiy Vesileleri (Hrst.)

 
 Zitierfähiger Link: Vahiy Vesileleri (Hrst.)  

(Alm. Offenbarungsanlässe)

Vahiy vesilesi Kutsal Kitap’ın her bir ayetinin ait olduğu ve bu ayetin gerektiği gibi anlaşılması için bilinerek yorumlanmasının zorunlu olduğu durum ve şartlara denir. Vahiy tarihsel bir vesileyle ilişkili ise somut bir çerçeve içinde bulunuyor ve buna uygun bir niyet içeriyor demektir. Vahyin nasıl bir sebeple indiği bilgisi Tanrı’nın vahyinin yaratıkların zorunlu olarak sınırlı olan anlama ufku içinde ortaya çıktığı gerçeğine dayanır ve Kutsal Kitap’ın yorumlanabilme yeterliğini oluşturarak genişletir. Geçerli bir yorum için Tanrı sözünün kendisinin ne olduğunu bilmenin yanında, bu sözün muhatabı olan insanı bilmek de gereklidir.

Vahiy vesilesinin yorumu yaklaşımı Kur’an tefsirinin bir parçasıdır ve Hıristiyanlığın Kutsal Kitap anlayışında doğrudan doğruya bir karşılığı yoktur. Gene de, buna bağlı olan anlama çabası Kutsal Kitap literatürünün tarihsel olarak yerine oturtulmasında önemli bir ağırlık taşımıştır. Kutsal Kitap’ın pek çok kısmı anlatı olarak aktarılmış olduğundan, daha bu edebiyat türünün gereği olarak bile, durum ve şartların yeterince göz önüne alınması zorunludur. Eski ve Yeni Ahit’in tarihsel-eleştirel yorumunda ayrıca, bir metnin anlaşılması için, hayatın içinde aldığı yer, yani metnin cemaat yaşayışındaki yeri ve işlevi de bakımından canalıcı bir önem taşır. Aynı zamanda, bir yazarın metniyle zamanının ve okurlarının ihtiyaçlarına nasıl bir cevap vermek niyetinde olduğu sorusu sorulur. Kutsal Kitap’ın bir pasajının teolojik olarak yorumunda, Tanrı’nın kavmiyle iletişiminin kurtuluş tarihi bütünü içindeki konumu göz önünde bulundurulur.

Hıristiyan ve İslam anlayışları arasındaki temel fark, Hıristiyanlık’ta Kutsal Kitap’ın gerçi Tanrı vahyinin temel belgesi ve bilgisi sayılması yanında, bunun eksiksiz biçimine vahyolunan kitapta değil, İsa’nın kişiliğinde kavuştuğunun düşünülmesidir. Bu inanışa uyan vahiy anlayışı da, vahyin cümle biçiminde dile getirilmiş doğrular olarak yoğunlaşması (öğreti kuramı anlayışı) değil, Tanrı’nın, kendi oğlu İsa kimliğinde, ışıktan gelen ışık olarak hayatı, ölümü ve dirilişi biçiminde tarihsel olarak belirişidir (krş. Yuhanna 1:1-5,18; İbraniler’e Mektup 1:1-4). Böylece Kutsal Kitap’ın anlaşılması, yeniçağlara ulaşıldıkça, Büyük Gregor’un (ö.604) dediği gibi, yeni durumlar içinde gerçekleşir: “Tanrı’nın sözleri kendilerini okuyanlarla birlikte büyür.” Bu anlamda vahiy vesilesi, Hıristiyanlık açısından bakıldığında, insanın bütün olarak  içinde bulunduğu ve Tanrı’nın  İsa olarak kendisinin cevap verdiği insanlık durumdur.

KNUT BACKHAUS

İlişkili girdiler

This post is also available in English.