Yaratılış (Hrst.)

 
 Zitierfähiger Link: Yaratılış (Hrst.)  

(Alm. Schöpfung)

(Musevilik ve) Hıristiyanlık inancında yaratılış, Kitab-ı Mukaddes’in

henüz ilk cümlesinde dile getirilen temel bir kategoridir: “Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı.” (Yaratılış 1:1). Hıristiyanlığın dil kullanımında ‘yaratılış’ kelimesiyle hem dünyanın Tanrı tarafından yaratılma eylemi, hem de bu işin sonucu, yani Tanrı tarafından yaratılan dünya tanımlanmaktadır. Hıristiyanlığın dünya anlayışı için dünyanın yaratılmış olarak tanımlanması merkezidir. Bununla önce (putperest dinlerde veya belirli felsefi görüşlerde varsayıldığı gibi) dünyanın (veya dünyanın bir kısmının) ebedi veya ilahi olmadığı ifade edilmektedir. Yaratılış olarak anlaşıldığında dünyanın, döngüsel, sürekli tekrarlanan bir zaman akışı yoktur, aksine, başlangıçlı ve sonlu çizgisel ve tarihsel seyri vardır. Bu tarihsel seyir zamanın da hem başlangıcını hem de sonunu oluşturur. Yaratılışta hiçbir şey tekrar etmez, aksine her şey benzersizlik niteliğini kazanır. Ayrıca Tanrı’nın dünyayı yoktan var  ettiği öğretisinde, Tanrı’nın varlık  ve yokluk konusundaki mutlak kudreti dile getirilmektedir. Dünyanın yaratılmasının gerekli olmadığı, aksine O’nun kudretinin serbest bir eseri olduğu inancı, Hıristiyanlık için, yaratılışın Tanrı tarafından istendiğinin ve dünyanın, Tanrı tarafından yaratılan bütün boyutlarıyla beraber, iyi olduğunun delilidir (Yaratılış hikayesinde tekrarlanan ve Tanrı’nın kendisine atfedilen şu ifadeyle karşılaştırınız: “O, onun iyi olduğunu gördü.”, Yaratılış 1). Örneğin Hıristiyanlığın yaratılış öğretisine göre, Eflatuncu veya Gnostik felsefenin anlayışından farklı olarak, mutlak ile fani arasındaki en önemli fark, bedensel ve ruhsal varlık arasındaki fark değil, aksine yaratıcı ile yaratılmış arasındakidir. Hıristiyanlık, dünyanın Tanrı tarafından özgürce istendiği ve iyi şekilde yaratıldığı inancından hareketle, yaratıcı Tanrı’nın dünyayı kıyamet gününde bütün kötülüklerden kurtaracağı ve dünyaya nihai mükemmellik getireceği ümidine sahiptir. Tanrı’nın sureti ve yaratılışın tacı olarak insanın, Tanrı’nın yaratıcı gücünde de payı vardır ve dünyanın aslında ve geleceğindeki iyiliği bozmadığı, aksine desteklediği müddetçe (yaratılışın muhafazası), dünyayı şekillendirmesi de mümkündür (Yaratılış 1,28’deki hakimiyet görevi: “Yeryüzünü kendinize tabi kılın.”).

 

MARTIN THURNER

İlişkili girdiler

This post is also available in English.